Archive for Nisan, 2009
Nis
11
Posted by masal

Öyle bir gözyaşı ver ki Yâ Rabbî;
Aklansın.. Ölümün kara düşleri,
Korkuları, umutlara döndürsün.
Rahmetinle, her damlası
Cehennemler söndürsün…
Öyle bir gözyaşı ver ki Yâ Rabbî;
Cennetler berâtı inci damlalar,
Secdelerde seller gibi çağlasın.
Etrafımda haşre kadar melekler,
Sevinçlerle ağlasın…

Öyle bir gözyaşı ver ki Yâ Rabbî;
Eritsin.. Buzlarını gafletin,
Gönül ufukları, nûra bürünsün.
Açılsın da cehlin kara perdesi,
Gerçek görünsün…

Öyle bir gözyaşı ver ki Yâ Rabbî;
Müjdeler dökülsün, Arş-ı Âlâ’dan,
Hidâyet selleri, sineme dolsun.
Her damlası Mahşer Günü
Şâhidim olsun…

Öyle bir gözyaşı ver ki Yâ Rabbî;
Esmâ’ndaki ‘Doksandokuz’ aşkına,
Semâlardan gufranını indirsin.
Hesap günü, titreşirken Mîzan’da,
Hicâbımı dindirsin…

Öyle bir gözyaşı ver ki Yâ Rabbî;
Firdevs Göklerinden, nûr sağnakları,
Dehşet günü, Sırât üzre saçılsın.
Sekiz yerden, sekiz cennet kapısı
Bir lâhzada açılsın…

Öyle bir gözyaşı ver ki Yâ Rabbî
Arıtsın.. Şu nankör nefsi hevâdan,
Bütün zerrelerim, Kur’ân’la dolsun.
Ve Mahşer günü, şu tövbekâr bedenim,
salihlerle haşrolsun…
Nis
07
Posted by masal

bunları düşünebilmek bile kendime dönüşümdü

ve sonunu infaz ediyordu içimde

o gece yüreğimden sağ çıksaydın eğer

ölen ben olurdum

o gece hayatın lekesiz bir anında

seni intihar ettim

şimdi katil benim
deli dolu geçtik ateş hatlarından
sevgim korkuyla beraber büyüdü içimde
sevdikçe korktum
korktukça daha çok sevdim
er geç birbirini boğacaktı bu duygular biliyordum
neden sonra farkına varıyor insan
ayağına takılan bütün taşları
yoluna kendi döşediğinin
senin yarınlara inancın benden yüklüydü
daha cesaretliydin
planı çatılmamış yarınlara ektiğin umutlar
er geç açacaktı biliyordun
deli sevdalı çocuk ruhumun
nicelerinin uğruna kıyametler kopardığı
değersiz değerlere sırt dönmüş güvenli saflığında
bir sonsuzluk buldun kendine
ve hayatımızın resimlerini çizdin duvarlarımıza
sonra birden
yeşil bir kentte
ılık bir yaz gecesine astın beni
sevdalı ömrümün dakikası beş para etmedi
ödedim
cümlelerim seni taşımaktan yorgun düştü
son sözün
ve son anın efendisi olmaya bilenmiş yüreğine yenildim
geçmişten nefes alıp geçmişe nefes verdim
anılar kemirdi yüreğimi
felç oldu hislerim
zamanın çoktan dibe çöktüğü kum saatimin belinden
tek bir saniye bile süzülmüyordu
ters çevirmeye cesaretim yoktu
çünkü yeniden başlayacak bir hayatın
korkağı olmuştum
aşkların sonrasında hüzün vardır
ya sen hüznü boğarsın
ya da hüzün seni boğar
ama birisi kanatlarını kırarsa eğer
yaralı kuş rolüne soyunacağına
yürümeyi denemelisin
hayata dönmelisin
bunları düşünebilmek bile kendime dönüşümdü
ve sonunu infaz ediyordu içimde
o gece yüreğimden sağ çıksaydın eğer
ölen ben olurdum
o gece hayatın lekesiz bir anında
seni intihar ettim
şimdi katil benim
artık güncemde bir boşluksun
yavaş yavaş taze anıların altına gömülüyorsun
ve sana ait sandığım her şeyin
aslında benim olduğunu öğreniyorum
hiçbir duygunun tek ilhamı değilsin
kendimi keşfettikçe
seni kaybediyorum
ve ufkuma sensizliği
korkusuzca geriyorum
KAHRAMAN TAZEOGLU
Nis
07
Posted by masal

Dertlerimi sıra, sıra, toparladım kalbimde
Bir baksanız neler var, kalbimin arşivinde
Neşeden zevkten başka, ne yokturki içinde
İşte ben bu dertlerle, bu kalple yaşıyorum

Yarısı dert doluysa, yarısında özler var
Sevgiye hasret kalmış, acı, acı sözler var

Göz yaşını döktüren, aşktan yana izler var
İşte ben bu dertlerle, bu kalple yaşıyorum

Bir tatlı tebessüme, bir tatlı aşka hasret

Büyütüyorum içimde git gide,
Küllerinden var ediyorum.
Binlerce doğuyor çoğalıyorsun
Yaşatıyorum ne pahasına olursa olsun.
İlhamım sen ve benim inancım
Saldım semaya aşkımı
Yüksele dursun. elbet bir gün sırası gelecek

Yüzüyorum, fersah fersah dehlizlerinde.
Hayal gücüm inancım buna müsait.
Gün be gün doğuyor güneş,
Her gece çıkıyor ay.
Sınırı yok ki, nereye gidersen git
Seninleyim.

Kavuşacağım bu mahşerde de olsa,
Dünya haliydi ölüm.
Sonsuzluk var ilerde,
Benim için,
Sana kavuşmak için,

Bilmem kaç senem daha var dünyalık, benimki başka hasret
Karanlığa bürünmüş, gündüze, ufka hasret
İşte ben bu dertlerle, bu kalple yaşıyorum
Bu çekilmez hayatı, yaşamış acı çekmiş
Azıcık gülmek için, ömür boyu harp etmiş
Bir umut dünyasında, candan neler kaybetmiş
İşte ben bu dertlerle, bu kalple yaşıyorum
???
